چقدر سخت می شود
تحمل کرد نبودنت را
ندیدنت را
نبوسیدن ماه را
لمس نکردن گلبرگ غنچه گل سرخ را….
حالا من مانده ام و فریم های تصویر تو
که مدام جلوی چشمهایم می آیند و می روند
بیچاره شاعر …
چه کسی می داند حالم را؟
چقدر سخت می شود
تحمل کرد نبودنت را…
بی خورشید حیاتی مگر هست؟!
برچسبها: طعم تلخ فراق، شعر نو
